19 Nisan 2011 Salı

dilek


ben küçükken, babaannemler yazları yaylaya çıkarlardı, mayısta yağmurlar azaldığında.. tam da her yerin yemyeşil olduğu, mis gibi kokan ayda. biz de okullar tatile girdiğinde kalmaya giderdik.

babaannemin bizi karşılama anı zihnimde resim gibi durur. evin önünde yere eğilmiş, kollarını açmış bekliyor. ben de koşuyorum ona doğru. çimenler yemyeşil ve etraf papatya dolu..

sonra o papatyaları örüp taç yapardık, ne romantik çocuklarmışız :p


yayla zamanları, çocuk olarak sabahtan akşama dışarda olduğumuz zamanlardı. elektrik olmadığı için akşam hava kararınca yatma, sabah erkenden kalkma zamanları. sütün, peynirin en taze olduğu, çatıda yağmur tıkırtılarının en net duyulduğu, gece köpek seslerinden korkulduğu zamanlar..


15 yıl kadar olmuştur babaannemler çıkmıyor artık yaylaya. biz ara sıra gidiyoruz. bu fotoğraflar da 1-2 yıl öncesinin mayıs ayından. oldukça kapalı ve yağmurlu bi gündü. şimdi de hava kapalı ve yağmurlar yağıyor ya kaç gündür, aklıma hep yayla geliyor. orda yağmurun sesini dinlemeyi çok severdim. bir de yağmur sonrası ormanın kokusunu..



bu fotoğraf ormanın hemen girişinden bakış. küçük çam ağacının hemen solundaki iki ev bizimkiydi. biri küçük, yalnızca yatmak için kullanılan, mutfak filan diğerinde. ama yıllardır bakımsızlıktan oturulacak durumda değiller pek.

şimdi benim küçücük, minicik bir dileğim var.
şöyle kafa dinlemek için arasıra gidebileceğimiz minicik bi evimiz olsa ya orda. hafta sonları gidip, bi nefes alıp dönsek :) çok güzel olmaz mı ki:)

12 yorum:

  1. Ne diyeyim, Allah gönlüne göre versin. Günün birinde olur inşallah...

    YanıtlaSil
  2. Ne güzel olur o yağmur sonrası toprağın kokusu. O kadar keskindir ki oralarda koku insanın içini yakar. Yazını okurken benim de içim gitti. Hiç görmesem resimler anlatıyor zaten güzelliği...

    YanıtlaSil
  3. Ne güzel bir çocukluk, hayallerimi dinledim sanki okurken, ben biraz geç geldiğim için dünyaya ne annneanne ne babaanne ne de dedeler hayattaydı, böyle çocuklara özenirdim hep, hele ki köy hayatı, yayla falan hiç görmedim. Şimdi oğlum birazcık yaşıyor onunla bende geç de olsa, kayınvalidemin köydeki bahçesinde.
    İnşallah hayalini gerçekleştirirsin süper olur :) bence.

    YanıtlaSil
  4. Umarım dileğin gerçek olur aslında zor da değil evi biraz onarsanız az bir masrafla el atsanız hayal değil gerçekte olur inşallah. Ben hiç yaylaya çıkmadım ama gerek oturduğum yerde ki Istanbul'un göbeğinde çam korusu dibinde ve gerekse anneannemlerin her yaz gittiğimiz evinde seninkine benzer duygular yaşadım, belki mekan değil özlediğin sen çocukken yaşadıklarındır onların tadıdır...

    YanıtlaSil
  5. inşallah olur. şayet bana sorarsan ben orda yaşamak isterim.

    YanıtlaSil
  6. hayatınızda tüm istediklerinize kavuşmanız dileğiyle .herşey gönlnüzün istediği gibi olsun .
    sevgiler

    YanıtlaSil
  7. Buranin neresi oldugunu sorabilir miyim? Bizim oralara benzettim de:)

    Selin

    YanıtlaSil
  8. umarım bi gün gerçekleşir :)

    Selin, burası Eğriova Yaylası, sizin oralar da burası mı yoksa :)

    YanıtlaSil
  9. Çok huzur verici bir hayal :) Ben de isterim bunu hep. Rabb'im nasip eder inşallah.
    Hoşça bakın zatınıza.

    YanıtlaSil
  10. Ben Bolu'nun daglari ve yaylarina benzetmistim ama mesafe olarak baya yakin sayilirlar birbirlerine:)

    Selin

    YanıtlaSil
  11. evet Bolu dağları ile sınırdayız zaten, doğru tahmin :)

    YanıtlaSil
  12. canım baktıkça bile içim açıldı birde o havayı teneffüs etmek harika olurdu.
    inş.dileğin gerçekleşir.

    YanıtlaSil