13 Temmuz 2011 Çarşamba

kağıt mumluklar


 daha evvelden şöyle bir kağıt mumluk yapmıştım.
boyunu kısaltıp daha renkli görünmesini sağlamak için, ek yerini açıp tam ortadan ikiye kestim.


 iki tane küçük cam mumluğum vardı, onların üstüne geçirdim bunları.



 kağıt mumluk yazımda da bahsetmiştim, malzememiz A4 kağıt ama kalın olanlardan. karton bile olabilir.
içindeki renkli kısımlar ince asetat, üçgenler kesip içine yapıştırmıştım.
dışındaki delikleri de kalın iğneyle açmıştım.

yeniden kullanıma almış olduk böylece..

8 Temmuz 2011 Cuma

yeni bir kalp


 hep yatış hep yatış nereye kadar dimi. biraz da çalışmak gerek.
bu yaptığım duvar süsünün kaynak resmini ana hatlarıyla internette bulmuştum, bulut vs. gibi detaylarla biraz çeşitlendirerek ahşaba uyguladım..

bulut, kalp taşıyan kuş ve her bir kalp tek tek kesildi, boyandı ve uygun yerlere yapıştırıldı. kapı/duvar süsü hazır..

boyarken bir iki koyu renk dışında hep yumuşak renkler kullanmaya çalıştım. elimdeki renkleri beyazla açtım biraz, daha sıcak oldular.


bugün öğleden evvel baryumlu film randevum vardı, onu hallettik bir de. böyle koyu kıvamlı, bal karıştırılmış yoğurt tadında bi sıvı içtim. ürktüğüm kadar kötü değilmiş meğer. o sıvıyı yutarken, yutma hareketlerini görüntülediler. sonuç ne çıkacak bakalım..

bir de dün çok güzel bi haber aldım. yeni bir iş:)
evraklarımı toparlayıp yakında başlarım sanıyorum. taze kan olacak bana:))

6 Temmuz 2011 Çarşamba

bugün hayatınızın geri kalanının ilk günü

ntv radyoda cumartesi öğleden önceleri program yapan birinin sözü bu. ismini hatırlayamadım şimdi..
son haftalarda Zeki Müren ile ilgili programlar yapıyordu; bir filminden parça parça sahneler ve filmdeki şarkıları... son derece keyifle dinliyorum ve her yayını kapatışında bu cümleyi kuruyor. "unutmayın, bugün, bundan sonraki hayatınızın ilk günü"

bari dedim, bu cümle için bir adım atayım, isteklerimi gerçekleştirmek için beklemeyeyim ve epeydir gel gitlerini yaşadıktan sonra cuma günü istifamı verip işten ayrıldım..
karar verene kadar zor da, sonrası ne kadar feraaaah, ne kadar tatlııııı :)

son bir kaç gün eve alışma süreci, tembellik, kitap, yemek ve arada el oyalama ile geçiyor. eşim de evde. sanıyorum yeni bir işe başlayana kadar en uzun tatilimizi yapmış olacağız.

bi yerlere gitmek için hastane işlerimin sona ermesini bekliyoruz. baryumlu film ve endoskopi randevularım kaldı. bunların sonucunda da "bişeyiniz yok sıkıntılar stres kaynaklı" derlerse strese sokucam onları, o olacak:)

5 Temmuz 2011 Salı

kuş yuvaları


 2 yüzük 1 broş denemesi